Homerus beschreef rond 800 voor Christus in zijn Ilias het heldenverhaal rond de Trojaanse oorlog, toen al heel lang geleden. In deze oorlog vocht Achilles, koning van de Myrmidonen. Achilles was halfgod, zoon van Peleus en de zeenimf Thetis.
Zijn moeder zag haar zoon graag onsterfelijk en dompelde het kind daarom in de rivier de Styx. Hij werd inderdaad onsterfelijk, maar de plek waar zijn moeder hem vasthield, zijn enkel, of preciezer, de pees van zijn enkel, (de achillespees dus) werd niet nat. Daardoor was alleen dat deel van zijn lichaam sterfelijk en kwetsbaar.
Achilles vocht zoals alleen Griekse helden dat deden, maar stierf doordat Paris een vergiftigde pijl schoot door zijn hiel.
Nu, bijna 3.000 jaar later, wordt een zwakke plek in een overigens sterk geheel nog steeds een achilleshiel genoemd.

Terug naar de achillespeesruptuur
Terug naar de top van de pagina.